4 konie jeden jeździec-kryzys, stres, konflikt, frustracja
Kryzys... Porady Rozwój

4 konie jeden jeździec-kryzys, stres, konflikt, frustracja

W dzisiejszym artykule 4 konie jeden jeździec-kryzys, stres, konflikt, frustracja z cyklu zarządzanie kryzysem przybliżę różnice pomiędzy kryzysem, stresem, konfliktem i frustracją. Więcej na temat samego kryzysu i możliwych sposobów radzenia sobie możesz przeczytać tutaj Czym jest kryzys? i tutaj Coaching kryzysowy w życiu prywatnym lub tutaj Kryzys.

Dlaczego akurat taki tytuł 4 konie jeden jeździec-kryzys, stres, konflikt, frustracja? Ponieważ często z braku wiedzy, ze strachu, z nieuświadomienia sobie problemu zrzucamy wszystko na stres, albo uważamy że coś jest tylko konfliktem, a tymczasem początkowy konflikt przerodził się już dawno w chroniczny kryzys. Jeden jeździec może dosiadać wielu koni, jednak świadomy i profesjonalny jeździec rozumie, ze każdy wierzchowiec ma swój charakter, a zatem potrzebuje innego podejścia, żeby dał się ujarzmić.

Musimy rozumieć co jest istotą stanu w jakim jesteśmy, żeby sobie adekwatnie poradzić.

4 konie jeden jeździec-kryzys, stres, konflikt, frustracja

Stres

Stres to dynamiczna relacja przystosowawcza pomiędzy możliwościami a wymogami sytuacji. Charakterystyczne dla niego jest brak równowagi psychicznej i fizycznej. To zaburzenie równowagi psychicznej i fizycznej następuje przez przez czynniki  umysłowe, fizjologiczne, anatomiczne lub fizyczne. Próby poradzenia sobie są sposobem powrotu do równowagi.

Stres uważany jest za zjawisko szkodliwe. Jednak skutki niepożądane przynosi jedynie stres zbyt silny, przekraczający indywidualne możliwości i długotrwały. Stres mały lub umiarkowany zwiększa możliwości radzenia sobie z przystosowaniem się do otoczenia. Umożliwia to dynamiczny rozwój psychiczny. Nazywany jest także podstawowym czynnikiem rozwojowym.

Zbyt długotrwały stres lub traumatyczny:

  1. Przyczynia się do rozwoju zaburzeń psychicznych, takich jak zaburzenia lękowe/nerwicowe i depresyjne.
  2. Stwarza ryzyko PTSD zespołu stresu pourazowego, a czasami zaburzeń osobowości.

Fazy stresu

1.Faza alarmowa – zaskoczenie i niepokój z powodu doświadczenia i konfrontacji z nową sytuacją.

  • Stadium szoku.
  • Stadium przeciwdziałania szokowi.

2.Faza przystosowania/odporności –  organizm uczy się skutecznie i bez nadmiernych zaburzeń radzić sobie ze stresorem.

Jeśli organizm poradzi sobie następuje powrót do normy, inaczej następuje faza trzecia.

3. Faza wyczerpania – następuje stałe pobudzenie całego organizmu. Przewlekły stres prowadzący do wyczerpania odporności, co może prowadzić do chorób psychosomatycznych. W szczególnych wypadkach prowadzi nawet do śmierci.

Może prowadzić do kryzysu.

 

Konflikt

Konflikt to zjawisko powszechne, oparte na niezgodności, sprzeczności interesów, poglądów, to spór, zatarg.

Konflikt nie może istnieć jeśli nie zostaną spełnione określone warunki:

  1. Istnieją co najmniej dwie strony.
  2. Pojawia się niedobór dóbr.
  3. Celem jest zniszczenie lub kontrolowanie drugiej strony. Zysk jednej strony jest stratą drugiej strony.
  4. Działania stron są przeciwstawne.
  5. Ważnym aspektem jest władza.
  6. Pojawia się tendencja do rozłamu pomiędzy stronami.
  7. Nie rozbija systemu a prowadzi do przemiany oczekiwań i norm.

Rodzaje konfliktów

Ze względu na przedmiot:

Konflikty rzeczowe dotyczą określonych spraw, różnicy zdań co do sposobu rozwiązania. Przedmiot sporu jest łatwy do uchwycenia.

Konflikty emocjonalne – dotyczą stanów frustracyjnych i związanych z nimi napięć emocjonalnych spowodowanych negatywną postawą w interakcji człowiek – człowiek. Przedmiot sporu jest trudny do uchwycenia.

 

Ze względu na zasięg konfliktu:

Konflikt między grupami pracowniczymi powstaje w wyniku rozbieżności interesów.

Konflikt między jednostkami powodowany jest zaburzeniami relacji  wynikającymi z pełnienia odmiennych ról.

Konflikt intrapersonalny w sytuacji kiedy jednostka nie ma jasno określonych obowiązków na stanowisku pracy, niektóre zadania są wzajemnie sprzeczne lub kiedy oczekiwania przekraczają poziom poznania jej własnych możliwości.

 

W przedsiębiorstwach spotyka się konflikt interesów, konflikt strukturalny, konflikt wartości, konflikt relacji, konflikt danych.

Może prowadzić do kryzysu jednostki i firmy.

 

Frustracja

Frustracja to zespół przykrych emocji związanych z niemożliwością realizacji potrzeb lub osiągnięcia celu pomimo dążenia do niego. Łączy się z nakładem pracy nie skutkującej osiągnięciem celu. Może ona występować z powodu braku własnych kompetencji lub czynników zewnętrznych niezależnych od jednostki.

Deprywacja to podobne uczucie braku zaspokojenia lub niemożności osiągnięcia celu. Różnica jest taka, że przy frustracji jest przekonanie, że cel jest możliwy do osiągnięcia. W deprywacji cel ten jest obiektywnie niemożliwy do osiągnięcia. Dzieci, którym odmawia się czegoś, ale które wiedzą, że rodzice nie mogą tego kupić, przeżywają deprywację. Dzieci, które wiedzą lub uważają, że rodzice mogliby kupić, na przykład dla tego, że kiedyś obiecali, przeżywają frustrację.

Siła odczuwania frustracji zależy od:

Zaskoczenia – niespodziewana, odczuwana jest silniej. Mechanizmy obronne to pesymizn i samoutrudnianie.

Oczekiwania co do celu – jeśli są wysokie frustracja jest silniejszą. Mechanizm obronny to obniżanie oczekiwań. skutkuje to często brakiem przygotowania do naprawdę ważnych momentów.

Frustracja niezrozumiała – jest silniejsza niż rozumiana. Jeżeli rodzice tłumaczą dziecku pewne zakazy odczuwa ono mniejsza frustrację, niż kiedy mówią „nie bo nie”. Rozumienie powinno się pojawiać przed pojawieniem się frustracji. Rozumienie po fakcie jest mniej łagodzące.

Poprzednie frustracje – frustracje nakładają się na siebie, dlatego bieżąca wydaje się  bardzo silna. Jest to zjawisko nieświadome, najczęściej niezauważalne na przestrzeni czasu.

Bliskość celu – im bliżej była realizacja celu tym silniej odczuwana jest frustracja.

 

Konsekwencje odczuwania frustracji

1. Próby pokonania przeszkody. Jeśli będą nieskuteczne pojawią się:

2. Agresja – zachowanie ukierunkowane i intencjonalne na zewnątrz lub do wewnątrz, mające na celu spowodowanie szkody fizycznej lub psychicznej.

3. Regresja – powrót do zachowań charakterystycznych dla wcześniejszego okresu rozwojowego. Powrót może również objawiać się na płaszczyźnie emocjonalnej poprzez odczuwanie siebie jako dziecko, przypominanie uczuć podobnych do tych odczuwanych jako dziecko.

4. Apatia – stan znacznie zmniejszonej wrażliwości na bodźce emocjonalne i fizyczne. Towarzyszy jej obniżenie aktywności psychicznej i fizycznej,. pojawia się wtedy utrata zainteresowań, zmniejszenie liczby kontaktów społecznych. Apatia jest częstym objawem depresji.

 

Może prowadzić do kryzysu.

4 konie jeden jeździec-kryzys, stres, konflikt, frustracja

 

Viola Miła Jakubowska
Certyfikowany coach kryzysowy, Certyfikowany coach kryzysowy w biznesie, trener rozwoju i Scrum Master. Specjalizuje się w pracy z sytuacjami kryzysowymi i problemowymi, z osobami indywidualnymi i biznesem. Wprowadza praktykę sprytnego zarządzania. Uważa, że warto inwestować w nową wiedzę i narzędzia zamiast trwać w stagnacji lub zataczać błędne koło. Aktywne działanie pozwala na większą swobodę, harmonię i rozwój. Członek Polskiego Towarzystwa Coachingu Kryzysowego.
http://violajakubowska.pl/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *